یافتن پست: #هوشنگ_ابتهاج

هادی
هادی
شبِ غمِ تو نیز بگذرد ولی
درین میان، دلی ز دست می رود...


هادی
هادی


چه غریب ماندی ای دل نه غمی نه غمگساری
نه به انتظار یاری نه ز یار انتظاری ،

غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد
که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری ،

چه چراغ چشم دارد از شبان و روزان
که به هفت آسمانش نه ستاره‌ای ست باری ،

دل من چه حیف بودی که چنین ز کار ماندی
چه هنر به کار بندم که نماند وقت کاری ،

نرسید آن ماهی که به تو پرتوی رساند
دل آبگینه بشکن که نماند جز غباری ،

همه عمر چشم بودم که مگر گلی بخندد
دگر ای امید خون شو که فرو خلید خاری ،

سحرم کشیده خنجر که، چرا شبت نکشته ‌ست
تو بکش که تا نیفتد دگرم به شب گذاری ،

به سرشک همچو باران ز برت چه برخورم من ؟
که چو سنگ تیره ماندی همه عمر بر مزاری ،

چو به زندگان نبخشی تو گناه زندگانی
بگذار تا بمیرد به بر تو زنده واری ،

نه چنان شکست پشتم که دوباره سر بر آرم
منم آن درخت پیری که نداشت برگ و باری ،

سر بی‌ پناه پیری به کنار گیر و بگذر
که به غیر مرگ دیر نگشایدت کناری ،

به غروب این بیابان بنشین غریب و تنها
بنگر وفای یاران که رها کنند یاری ...


هادی
هادی


برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیست
گویی همه خوابند کسی را به کسی نیست ،

آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک
جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست ،

این قافله از قافله سالار خراب است
اینجا خبر از پیش رو و باز پسی نیست ،

تا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویش
دیدم که در آن آئینه هم جز تو کسی نیست ،

من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما
آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست ،

آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است
حیثیت این باغ منم خار و خسی نیست ،

امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست
فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست ،

در عشق خوشا مرگ که این بودن ناب است
وقتی همه ی بودن ما جز هوسی نیست !


هادی
هادی
باغبان مژده ی گل می شنوم از چمنت
قاصدک کو که سلامی برساند ز منت؟

وقت آن است که با نغمه ی مرغان سحر
پر و بالی بگشایی به هوای وطنت

هوشنگ_ابتهاج

هادی
هادی
عاشق منم که یار به حالم نظر نکرد
ای خواجه درد هست و لیکن طبیب نیست


دیدگاه
1396/03/18 - 12:09 در خاص توسط موبایل · ۲ موافق

دیدگاه

تفکیک

جستجو برای
نوع پست توسط در گروه تاریخ

شبکه اجتماعی ساینا · قدرت گرفته توسط شِیرترانیکس طراحی توسط گروه طراحی وب ابتکارنو